standriessens

Met diepe droefheid ontvingen wij vandaag 7 juli het bericht dat Stanneke Driessens overleden is. Hij werd vrijdag naar het ziekenhuis gevoerd en kwam daar niet meer van terug. Stan was de man die altijd in het kotje zat langswaar de supporters passeerden om naar de match te gaan. Hij was lijnentrekker toen er nog geen kunstgras was. Hij was de duivel doet al van Zandvliet Sport. We zullen hem missen.

De man in de Kijker

Stanneke Driessens de wereldberoemde man van Zandvliet Sport

Stanneke Driessens is een wereldberoemde figuur in Zandvliet en dan voornamelijk op de Zandvlietse Hei. Hij is een belangrijke man bij Zandvliet Sport waar hij ondanks zijn bijna 83 een van de steunpilaren vormt. Als lid van het bestuur wordt hij op de website aangeduid als de man van de infrastructuur. Hij houdt alles in het oog van wat tot de voetbalvelden, de kantine en de uitrusting behoort. Een onmisbare figuur. ...

Stan werd geboren op 13 mei 1932 in het huis aan de Putsebaan waar hij nog woont. Toen droeg dat het nummert 101. Nu staat er 39 op de gevel. Hij heeft zijn vader niet gekend. “Die stierf veel te vroeg”. Na de dorpsschool ging hij al vlug aan de slag, eerst zoals alleman bij de boeren. Dan bij een aannemer van bouwwerken. “Metsendiender”, grondwerk en duivel doet al. Later bij Union Carbide in Oosterweel. Daar ging hij met pensioen.

Maar lang voordien was hij al in het voetbal. Van zijn zeventiende. Eerst een jaar bij Zandvliet, dan naar Berendrecht Sport waar ze heel wat Zandvlietenaren goed konden gebruiken. Hij heeft er de glorietijd nog meegemaakt.

Hoek United
Na zijn 32ste keerde hij terug naar Zandvliet. Speelde nog op de Hoek bij Hoek United, de ploeg die gevestigd was in De Leeuw van Vlaanderen. “Ik sta er nog op een foto in het café”, zegt Stan met gerechtigde trots. Altijd linkse out. Intusssen getrouwd en één zoon gekregen, maar die geeft niet om voetbal dus heeft Stan in die zin geen opvolger. Tenzij zijn kleinzoon Nick die bij Berendrecht Sport speelt.

In 1978, toen de kantine bij Zandvliet Spor werd gebouwd, kende Stan een hoogtejaar. Als “vertrouwde” bij de bouw was hij uiteraard de geknipte man om toezicht op de werken te houden. Het is dan ook een succes geworden.
En Stan bleef de waker, de toezichter, de man die alles in de gaten bleef houden. Hij was niet meer weg te slaan bij Zandvliet Sport. In de tijd toen ze nog op een grasveld speelden trok hij de kalklijnen. Nadat de kunstgrasmat was gelegd verloor hij die “verantwoordelijke” taak. Maar bijna alle dagen was en is hij present om het onderhoud te doen van kantine en speelveld: opkuisen, bladeren vegen, de reclameborden inspecteren.

Familiechauffeur

Vanaf 8 u ‘s morgens kon men hem altijd aantreffen. En op speeldagen zat hij steevast in het hokje dat de toegang verschaft. Tickets verkopen en nog liever abonnementen. En wie betaalde de scheidsrechter? Stanneke Driessens. Dat deed hij tijdens de pauze. Toen de Bosuil overstroomde en Antwerp er niet meer kon spelen, kwamen ze naar Zandvliet via districtsburgemeester Carl Geeraerts. Ploeg en verantwoordelijken werden opgevangen door voorzitter Johan van Broeckhoven, schatbewaarder Willy Cornelissen en “huisbewaarder” Stan Driessens. Hij was er ook bij toen de mensen van BASF, tijdens de jongste vakbondsacties in de kantine kwamen ontbijten of eten.
Tussendoor speelde hij nog taxichauffeur met zijn auto: hij voerde familieleden, onder meer zijn twee zusters naar de winkel of naar het dienstencentrum in Berendrecht.

’s Avonds volgde hij de trainingsmatches van de jeugd. Hij ging ook nog met de eigen auto op verplaatsing. Tenzij het te ver was. Turnhout bij voorbeeld. Dat haalde hij niet meer. In dat geval ging hij naar Berendrecht Sport om te supporteren voor zijn kleinzoon Nick. Een straffe figuur.

Bron : t'Polderke - Staf De Lie